Ik verwacht vanochtend om half twaalf van mijn huisarts te horen, dat ik een versnelde schildklier HEB. En je zult denken dat je daar niet blij mee zou zijn, maar IK wel! Als ik nu een versnelde schildklier heb, dan had ik in 1990 een vertraagde schildklier. En ben ik dus NIET MANISCH-DEPRESSIEF!
Ik geloof niet zo in sprookjes!
Een versnelde schildklier is heel goed te genezen met de juiste mdeicatie, heet is in-a-way een heidense lijdensweg, maar je komt er uit. Dat was ik van plan, niet gestoord door de gekke trekjes van mijn medemensen, roei ik tegen de stroom in, met alle middelen die ik heb. En dat is geen sinecure. De mensen lijken alleen nog oog voor zichzelf te hebben, ik moet nu echt verder, interessant wat je vertelde net, doei!
Vanochtend stond ik vroeg op, maar we waren al om kwart over tien te bed. Ik had twee Temazepam genomen, want de nacht ervoor heb ik maar 3 uur geslapen. Dat komt omdat een kennis van me -toevallig ook middenstander- (wat een woord, klinkt inferieur) de avond ervoor een alarmerend emailtje stuurde waardoor ik niet kon slapen en maar lag te piekeren, nou, dat is nieuw, want eerst heb ik een heel jaar zonder medicatie (antipsychoticum) geleefd en geslapen.
Het is een beetje een druilerige dag. De mensen hebben daar geen zin in, dat laten ze in alles merken.
Ik was dus vroeg op, zet handmatig een paar bakkies caffeïnevrije koffie, de melk blijkt op. Dus ik wil na de lange wandeling meet Koen wel wat boodschappen doen. Heb namelijk het gevoel dat ik ieder moment flauw kan vallen, Ik heb geen honger en eet dus nauwelijks, of vergeet het. Een blik in mijn portemonnee: de dertig euro die ik heb getrokken -eigenlijk voor die kutte T-Mobile zijn iPhone- zit er nog in.
Bij Albert Heijn aan de Twijnstraat 8-14 (tel 030-2311041) aangekomen ben ik de rust zelve. Dat komt door de oxazepam die ik op verzoek van derden heb ingenomen, ik ben wel wat wiebelig en ik kan nog zó flauwvallen, van de hartzeer. Mijn maag borrelt waarschijnlijk van de koffie, maar er is iets dat me van binnen opeet. Zo’n gevoel, niet prettig dus. Ik had geen rugpijn, en nu heb ik dat wel, dat wil zeggen, ná de boodschappen in de speelgoedwinkel die nog maar net Albert Heijn heet. Ik bestudeer de “Reuze Bonus – met dwergprijsjes”. Zij vinden dat leuk; ik niet, ik kom naar een kruidenier (wat een mooi woord, bijna even inferieur of nof erger dan middenstander) voor “kruidenierswaren”. Ik wil wel korting op de kruidenierswaren, want ik ben zo goed als blut, maar ik hoef dat speelgoed van jullie niet meer.
Ik ontdek in de Reuze Bonus maar één product dat ik zou willen kopen, dat zijn de stamppotten, en die zijn deze week voor € 2,00. Lekker makkelijk; ik heb geen honger, ik plaats het bakje in de magnetron, 3,5 minuut op 800 Watt, even laten staan en smullen maar. En het blijft er nog in ook. Scoren noemen we dat.
Dus ik neem die kleffe kadetten van ze af, Zes hele grote bananen, 2 camemberts (lekker vet, weet ik!) een tropische fruitsalade (die ik net heb leeg geslurpt), een 2 liter pak melk (voor mijn koffie) en een pak van vier rollen toiletpapier, niet die elekkere comfortabele van de Schlecker van bijna 3 euro, maar vier zacht (wat nog moet blijken) voor € 1,09. Ik heb voor € 16,07 een hele tas vol boodschappen.
Dan sta ik in de rij voor één kassa, er is één kassa open en alle personeel, maar dan ook echt alle andere cassières zitten vermoedelijk in de kantine. AH Twijnstraat is een koppige formule, ze kennen wel familiekortingen op bulkverpakkingen, maar gezond voer in éénpersoons porties voor een schappelijke prijs. Zie de Reuze Bonus, alles wat ongezond voor je is IS DEZE WEEK 2+1 GRATIS. Chips, cola, en gezonde drankjes met toegevoegde suikers, waar de Nederlanders massal te dik van worden, maar MET KORTING. En na de actie van de voetbalplaatjes- en puzzels zijn we nu in de “dwergensfeer”. Op mijn bon, waar eens niet gevraagd werd of ik WEL een bon wil staat: Totaal SW Figuurtje 1; ik heb dus RECHT op zo’n speeltje NIET op korting!
Ik stond in de rij met een 89 jarige, kan ook 98 jarige zijn, ben de naam kwijt maar een lieve Utrechtse beeldhouwer in ruste. Je kent die hond van brons wel in het Zocherplantsoen, aan het begin van de Nieuwegracht, nou, die is van hem! Ik keek nog of ik we een vriendelijke juffrouw of meneer achter de kassa heb, want ik sta bij deze Albert Heijn liever in de rij bij een lieve mevrouw, dan bij één tiepje dat me niet bevalt. En dat niet bevallen komt niet door mij, ik heb een tijdje geleden Bonzo hondenbrokken gekocht bij de Schlecker -waar je nooit wordt afgesnauwd en die ook kruidenierswaren verkopen tegen veel lagere prijzen, dus AH Twijnstraat let op je tellen!- De verpakking LIJKT op het hondenvoer dat AH WEL verkoopt. Komt die tut op mijn openstaande boodschappentas af. “Zou u die niet liever even afrekenen aan de kassa, voordat u weggaat?” Ik ging niet weg, ik kwam aan. Ik was zó verbauwereerd toen ze mijn pak hondenkluiven uit mijn tas nam, en toen ik haar zei “dat jullie deze brokken in een doos van een kilo al heeeeeel lang niet meer in jullie assortiment hebben”.
Een rood hoofd van een niet goed geslapen cassière, wat moet ik dáár mee? Dus tegenwoordig als ik boodschappen doe bij de Schlecker vraag ik ALTIJD een bonnetje, waar ik vroeger nee dank u zei, omdat de VOP van de AH Twijnstraat me wel nog een keer zou kunnen aanhouden, en raar: het is zelfs een tweede keer gebeurd. Met hetzelfde typje. Dat nu waarschijnlijk ziek naar huis is, het is 10:13 uur.
Oké, dus ik sta te keuvelen met die beeldhouwer over manisch depressiviteit en mogelijke versnelde schildklieren, waarbij je geen prikkels van buitenaf kan velen. Maar ondanks alle shit die over me wordt uitgestrooid blijk te kalmte zelf. De rij is errug lang, en er is dus maar één kassa open. Albert Heijn had ooit een bordje, ideaal: “Drie in een rij? Kassa erbij! Maar dat is weer weggehaald, policy van Zaandam. Vergaderen vergaderen en zakken vullen.
Op eens komt er een kassa bij, en ik en mijn bejaarde vriend gaan naar de nieuwe kassa, zonder op te letten wie er achter de kassa met haar grote achterwerk is geplaceerd, en u voelt het natuurlijk al een tijdje aankomen; ZIJ is het!
Ik leg bedaard mijn boodschappen neer, en nog voordat ik mijn portemonnee tevoorschijn heb gehaald is zij al uitgeteld (een goeie cassière zal ik maar zeggen, vlotte doorstroom, belangrijk voor een grotere omzet, volgens Zaandam!) Ik krijg weer het gevoel flauw te vallen. Ik bezie de kassamonitor, het is € 16,05. Ze zegt: “Bonuskaart!” Ik pak vlug mijn bonuskaart en geef haar die, want ik heb per slot van rekening € 2,30 bonusvoordeel op mijn stamppotjes. Je hebt ook cassières die vragen niet om je bonuskaart en smeren je zodoende met gemak je voordeeltje in je haar, en dan krijg je van zo’n type ook nog eens GEEN BONNETJE (Want volgens de directie te Zaandam vinden de MEESTE mensen dat onzin, ze vertrouwen de grootgrutter.) Dus vragen ze je ook niet meer of je een bonnetje wilt!
Ik pak mijn portemonnee, geef haar een briefje van twintig en zoek naar een stuiver. “Stuiver?” banaliseert ze tegen me.
En daar was het gedaan met mijn rust zelve. Zij irriteerde zich waarschijnlijk aan de koptelefoon onder mijn pet op mijn hoofd! Want ze begon haar stem te verheffen, dus IK terug schreeuwen. Je ziet haar denken “Ja, die heeft dus de muziek te hard staan!” En ik had het geluid juist uit omdat ik anders niet kon praten met mijn bejaarde vriend. Dus ik schreeuw tegen haar: is 10 cent ook goed. “Nee!” Het is nee, meneer (volgens Zaandams management). Daar ontstaat een vuurgevecht waar de honden geen brood van lusten. Ik schreeuwde zó hard dat ze het bij wijze van spreken op de Martinitoren te Groningen konden horen; ik schrok er zelf van. Zoveel opgekropte stress (nu heb ik overigens weer last van mijn rug, en gelukkig maar, want de beknelling van die zenuw, waardoor ik die klapvoet heb, en die Neuroloog in het Diak dus op 27/11 kan meedelen, dat die beknelling van die zenuw in mijn bovenrug zit). (stress gerelateerd, wat ik al weken schreeuw, op dit blog en mijn nieuwe ikbenpasgelukkigalsjijhetookbent.wordpress.com)
En die middenstander/kennis waar ik het net over had is geen haar beter; die denkt ook alleen maar aan ZIJN winkeltje! Ja, met een paar lieve woordjes rijmt hij zichzelf doet dat ‘ie ook een van mijn vrienden IS, maar dat slaat hij de plank mis, het is WAS, en het is kennis, en toen ik schreeef dat het ex-kennis was, en hij maar weer een replyde in zijn email, toen heb ik vannacht maar twee slappillen genomen. Want een fris oor als ik de uitslag van mijn huisarts krijg is belangrijker vandaag dan de middenstand! Zo, dat is eruit!
Maar we zijn er nog niet, want hoewel ik dus echt goed geslapen heb, schreeuwt ze nog “Dat u nu slecht geslapen heeft, dan hoeft u nog niet zo te schreeuwen!” “Ik schreeuw nooit, maar nu wel”en “Jij bent dat stomme wijf dat me een paar keer in mijn boodschappentas keek toen ik binnenkwam bij AH Twijnstraat, en toen moest ik -alsof ik in Oost-Duitsland woonde, aan de VOP bewijzen dat ze van de Schlecker kwamen. Terwijl jullie die producten helemaal niet nooit verkopen.” Volgens haar is een klant verplicht zijn boodschappentas af te geven aan de servicebalie. Die een balie van niets is, als er veertig mensen in de winkel zijn, en ze zetten allemaal hun boodschappentas vol Etos, Gall & Gall en brood van de abkker achter de balie, dan kan de baliemedewerkster er niet meer bij om mee te werken achter die balie! (Zeg managers te Zaandam, dáár moeten jullie echt eens naar kijken hoor, dat is toch van de gekke?)
Als ik in het uiterste noorden van Nederland woon, zeg in Uithuizen. Dan heb ik niet alleen het voordeel dat ik mijn fiets niet op slot hoef te zetten, maar bij de bakker doe ik mijn brood in de fietstas, bij de slijter mijn vieux, bij het postkantoor de stapel postzegels. Er zijn nog geen junks die mijn (volle) fiets willen jatten, de middenstander waar ik dan in een rij in de winkel sta houdt zelfs een oogje op MIJN fiets. En ik kan zonder sleutels door het leven, want mijn achterdeur van mijn huis staat ALTIJD OPEN. En ikkrijg gelukkig bij mijn boodschappen her en der niet ok nog eens van die gratis speelgoedjes (management, wakker worden; wel WILLEN KORTING, GEEN SPEELGOED!)
Wat denk je dat al die speelgoedacties wel niet kosten per jaar. En die acteur, die je wel op tv, maar nooit bij de AH ziet. Die gaat natuurlijk naar een Super de Boer, of C1000, om ongestoord zijn goedkope boodschappen te doen. En Als Albert Heijn Zaandam niet gauw iets verandert, gaan wij massal naar de dichtstbijzijnde andere grootgrutter voor ons vaak veel te dure “Tropische Salades” van 5 2,99 voor een grote bak. En de gewone fruitmixen kosten maar € 2,39 per bakje tegenwoordig, de grote dubbele bakken zijn eruit, maar de prijs van de grote was en die van de kleine IS nog EVEN DUUR. Nederlanders zijn een volk van kankeraars, maar ook kankeraars moeten eten. En die pikken het niet langer! Let op je tellen, ja jij, die iets te dikke manager van de afdeling Retail, regio Utrecht e.o. Je zou eens kunnen voorstellen aan je directie, of het niet mogelijk is in het assortiment van de meeste Albert Heijns op te nemen: GEZONDERE spullen die goedkoper zijn en MINDER van die vette rommel die altijd maar in de bonus KORTING GEEFT. Het geeft wel korting, maar jij hebt je bierbuikje dankzij die vette happen van AH!
Eenmaal buiten zet ik mijn hoofdtelefoon weer aan, en fiets een ervaring rijker huiswaarts. Waar ik bij een slechte sigaar en en een slechte en te dure fruitsalade van AH TOT RUST KOM!
Ik moet me namelijk geestelijk voorbereiden op mijn mogelijk in jullie ogen, lezers, negatieve uitslag. Maar ik hou vol; het is niet IK die gek wordt, het zijn de dienstdoende bedieners en wikkers-en-wegers in de detailhandel. Die allemaal voor een schijntje denken te worden “betaald voor hun werk”. Je bent allang blij dat je een baantje als cassière hebt bij de AH Twijnstraat. Daar heb ik overigens in de loop der jaren veel overspannen personeel meegemaakt, die liepen zelfs te huilen. Laatst nog, ik wil sigaren, zij staat er met haar dikke lijf voor, achter de servicebalie. “Kan ik u helpen?”"Ja, door even aan de kant te gaan, dan kan ik u aanwijzen welke sigaren ik wens aan te schaffen!”
“Nou, zeg! Dan hoeft u nog niet zó te snauwen?!” (p.s. ik vroeg het beleefd, maar zij heeft haar (rode vlag hangt uit) dag nooit en reageert bijna altijd zo als ik een normale vraag stel, en dan heb ik het gedaan. Maar zij wordt gedoogd, omdat ze altijd een toegewijde kracht is geweest, die toevallig in de war is.
Zojuist belt een lieve jongen van Kathmandu In- & Outdoor, dat mijn nieuwe (bruine) cap binnen is, die past wel. Ik ga vragen of ze er een koordje aan kunnen naaien, de pet die ik nu alleen nog afdoe om te slapen woei gisteren op de fiets namelijk een paar keer op de grond. Dat is lastig, een klein dun koordje, waar ik een knoop als in een schoenveter kan maken zou afdoende zijn, ziet er niet uit natuurlijk, maar het werkt wel. Dat gaan ze vast voor me regelen. Het was niet Bob die belde, weer iemand leren kennen, haha!
Duimt u voor me dat ik wel een versnelde schildklier heb, en niet manisch depressief ben?
Bonus – Albert Heijn wwek 1_11_2009) Misschien bent u wel te mager, en kunt u wel wat gratis dikmakertjes gebruiken? Ja toch, die kennis/middenstander van mij is in ieder geval te mager, hij moet van zijn huisarts zelfs méér snoepen! (een rare wereld! ik hoor het u zeggen)
